Badania, mające na celu określenie wpływu izotretynoiny na psychikę nie potwierdziły teorii, że lek jest odpowiedzialny za powodowanie depresji i myśli samobójcze. W analizie ponad 20 tysięcy chorych nie znaleziono zależności pomiędzy przyjmowaniem izotretynoiny a występowaniem depresji i innych zaburzeń psychicznych, a wskaźnik depresji i samobójstw u pacjentów leczonych doustną izotretynoiną jest nawet niższy w porównaniu ze średnią dla populacji w wieku 15-24 lata.

Prawdziwym problemem wydaje się być sam trądzik. Osoby nim dotknięte nieraz bardzo głęboko przeżywają swoją chorobę i jej następstwa. Brak akceptacji własnego wyglądu prowadzi do zaniżonej samooceny, znacząco pogarszając jakość życia. Częstość występowania myśli samobójczych u młodzieży chorującej na trądzik wynosi aż 6 procent.

Ostatnio podkreśla się, że izotretynoina znacząco redukuje problemy psychologiczne związane z trądzikiem. Osoby, które przez wiele lat były nieskutecznie leczone preparatami miejscowymi lub doustnymi antybiotykami twierdzą, że terapia izotretynoiną odmieniła ich życie.